Eastman gitaren: de beste geheimtip voor jazzspelers?

Ken je dat gevoel? Je bent op zoek naar een gitaar die dat warme, rijke jazzgeluid geeft, maar je wilt niet meteen je spaarrekening plunderen voor een vintage Gibson of een peperdure Martin. De gitaarwereld wordt gedomineerd door een paar hele bekende namen, maar er is een merk dat langzaam maar zeker een cultstatus opbouwt onder jazzpuristen. Het heet Eastman.

Als je nog nooit van dit merk hebt gehoord, of als je het alleen vaag kent van akoestische gitaren, dan is dit artikel voor jou.

We duiken in de wereld van Eastman en ontdekken waarom dit misschien wel de slimste keuze is voor elke jazzgitarist die op zoek is naar kwaliteit zonder de hoofdprijs te betalen.

Waar komt Eastman eigenlijk vandaan?

Eastman is een merk met een interessante achtergrond. Het bedrijf werd in 1992 opgericht door Justin Eastman, maar de wortels liggen diep in de Japanse gitaarindustrie.

In de jaren vijftig en zestig bouwde Japan een reputatie op als producent van hoogwaardige gitaren, vaak in opdracht van Amerikaanse merken.

Toonhout en vakmanschap waren daar van topkwaliteit. Justin Eastman zag de kwaliteit van deze Japanse fabrieken en wilde die combineren met de Amerikaanse focus op innovatie en distributie. Hij startte zijn bedrijf met een duidelijke missie: handmatig gebouwde gitaren maken van prachtig hout, maar voor een prijs die voor meer mensen bereikbaar is.

In 2007 werd het bedrijf overgenomen door de Somerset Distribution Group, wat zorgde voor een wereldwijde groei. Tegenwoordig worden Eastman-gitaren in meer dan 60 landen verkocht, en ze staan bekend om hun indrukwekkende bouwkwaliteit.

De bouwkwaliteit: massaproductie of ambacht?

Het eerste wat opvalt aan een Eastman gitaar, is dat ze niet aanvoelen als een standaard productiemodel. Veel concurrenten in deze prijsklasse worden machinaal gebouwd met weinig menselijke tussenkomst. Eastman kiest voor een andere aanpak.

Ze gebruiken traditionele technieken die je normaal alleen ziet bij veel duurdere merken.

Elke gitaar wordt handmatig geassembleerd. De halsen worden handmatig gelijmd en de dekken worden met de hand gestemd voordat ze op de body worden geplakt.

Dit proces, vaak "hand-voiced" genoemd, zorgt ervoor dat elk instrument een unieke resonantie heeft. Het hout dat ze gebruiken is vaak afkomstig uit dezelfde regio's als waar de grote Amerikaanse merken hun hout halen. Denk aan Adirondack sparrenhout (ook wel Red Spruce genoemd) voor de bovenbladen en mahonie voor de zijkanten en achterkant.

De hals van een typische Eastman jazzgitaar is vaak gemaakt van nato, een houtsoort die qua eigenschappen lijkt op mahonie maar iets lichter is.

De toetsen zijn vaak van ebbenhout, wat zorgt voor een gladde feel en een heldere aanspraak. De afwerking, zoals de "sunburst" lak, is vaak handmatig aangebracht, wat resulteert in diepte en karakter in plaats van een platte, machine-achtige glans.

Het geluid: warm, helder en verrassend modern

Wat klinkt een Eastman nou echt? Laten we eerlijk zijn: voor jazzspelers draait het om de klank.

Je zoekt die warme, rijke klank met genoeg definitie om snaren te horen, maar zonder de scherpe randjes die sommige budgetgitaren hebben. Eastman-gitaren, vooral de modellen met een Adirondack sparren bovenblad, hebben een uitstekende projectie. De toon is helder genoeg voor complexe akkoordenschema's, maar warm genoeg voor zwoele melodielijnen.

Ze hebben een lange sustain, wat betekent dat noten blijven doorklinken zonder snel te vervagen.

Dit is cruciaal voor jazz, waar ruimte en sfeer belangrijk zijn. Veel spelers vergelijken het geluid met vintage gitaren uit de jaren dertig en veertig. Het heeft die "broken-in" kwaliteit, alsof de gitaar al jaren speelt. Tegelijkertijd is het geluid stabiel en betrouwbaar, zonder de onvoorspelbaarheid van sommige antieke instrumenten. Wie een onderschat merk voor jazz zoekt, doet er goed aan deze modellen eens te proberen.

Populaire modellen voor jazzspelers

Eastman heeft een breed aanbod, maar een paar modellen springen eruit voor jazz. Dit zijn de archtop-modellen die vaak worden vergeleken met de Gibson L-5.

De Eastman E10 en E20 Series

De E10SS is een volledig massief model (dus geen klankkast met holle kamers, maar volledig massief hout).

De Eastman AR Series (Archtop)

Dit geeft een zeer directe en dynamische klank, ideaal voor akoestische jazz. De E20 is vergelijkbaar maar heeft vaak een iets rijkere klankkast. Beide modellen zijn uitgerust met hoogwaardige hardware, zoals Grover stemmechanieken, en een gebonden hals en toets, wat zorgt voor een premium gevoel.

De AR-serie is een andere topper. Deze modellen hebben een holle klankkast, wat typisch is voor jazzgitaren. Ze zijn gebouwd met een massief esdoorn bovenblad en zijkanten van esdoorn. De klank is hier vaak iets donkerder en romiger dan bij de E-serie, wat perfect is voor een klassieke "thinline" jazzsound uit de veelzijdige Ibanez Artcore serie.

De Eastman T-serie (Thinline)

Ze voelen vaak lichter aan, wat prettig is voor langere speelsessies. Voor wie de voorkeur geeft aan een semi-akoestische look en feel, is de T-serie de moeite waard.

Denk aan modellen die lijken op de Gibson ES-175. Deze gitaren combineren de warmte van een holle klankkast met de feedbackweerstand van een massief blok in het midden. Ze zijn veelzijdig en klinken geweldig met een beetje versterking.

Prijs-kwaliteitverhouding: waar voor je geld

Hier wordt het echt interessant. Eastman positioneert zich in een prijsklasse die toegankelijk is voor serieuze amateurs en professionals, maar zonder de extreme prijskaartjes van topmerken zoals Gibson Custom Shop.

Een basismodel zoals de E10SS begint vaak rond de €1500 tot €1800. Voor een volledig massief, handmatig gebouwd instrument met Adirondack sparrenhout is dat een scherp aanbod.

Topmodellen, zoals de AR-serie of speciale signature modellen, kunnen oplopen tot €3000 of meer, maar zelfs dan bieden ze een bouwkwaliteit die vaak vergelijkbaar is met gitaren die twee keer zo duur zijn. Wat je krijgt voor die prijs is een instrument dat niet alleen mooi is om te zien, maar ook gebouwd is om mee te nemen en te spelen. De stemming blijft stabiel, de hals is comfortabel, en de klank is consistent.

Waarom Eastman een "geheimtip" is

Waarom worden Eastman-gitaren dan niet overal verkocht? Ten eerste zijn ze minder bekend dan de giganten zoals Fender of Gibson.

Ten tweede zijn ze vaak te vinden in gespecialiseerde winkels of online bij dealers die zich richten op akoestische en jazzgitaren, in plaats van in de grote massa-winkelketens.

Maar voor de jazzspeler die op zoek is naar iets bijzonders, is Eastman een open deur. Ze bieden de charme van een vintage instrument met de betrouwbaarheid van een moderne productie. Ze zijn niet bang om te experimenteren met houtsoorten en afwerkingen, wat resulteert in gitaren met karakter.

Veel jazzgitaristen die overstappen op Eastman, merken op dat ze minder snel geneigd zijn om weer te wisselen. De speelervaring is vaak zo comfortabel dat het instrument een verlengstuk van het lichaam wordt. De halsprofielen zijn vaak iets voller, wat prettig is voor jazzakkoorden, en de stemming ligt heerlijk onder de vingers.

Conclusie: Is Eastman de juiste keuze voor jou?

Als je op zoek bent naar een gitaar die klinkt als een fortuin, maar niet meer kost dan een redelijke auto, dan is Eastman zeker het overwegen waard. Ze bieden een mix van ambachtelijk vakmanschap, hoogwaardige materialen en een prijs die eerlijk is, al kun je voor diezelfde kwaliteit ook kijken naar hoogwaardige Japanse jazz gitaarmerken.

Voor jazzspelers die de voorkeur geven aan een warme, projecterende klank en een instrument dat uitnodigt om te spelen, is Eastman misschien wel de beste geheimtip die er is. Het is een merk dat niet schreeuwt om aandacht, maar gewoon ontzettend goede gitaren bouwt. Dus, de volgende keer dat je in een gitaarwinkel bent of online zoekt, zoek dan eens naar Eastman. Je zou zomaar verrast kunnen worden door wat je vindt.